کودکانه

شب گذشته تو را که به خواب می دیدم

به یاد تکیه کلامت دوباره خندیدم

بهانه ای که تو را تازه دست من دادند

وگرنه تا شب قبل از تو سخت باریدم

پس از گذشت زمانی به رنج بی خوابی...

تو را به خواب دیدم و دوباره خوابیدم

میان هجمه ی مضمون تلخ و تکراری

برای قافیه شیرین! تو را پسندیدم

ببخش این غزل کودکانه را. باشد؟

که من نبود تو را بی بهانه بخشیدم

کودکانه...

م.ر.اجل